Weź go do buzi

Odpowiedzialność mediów za kreowanie obowiązującego stylu życia jest ogromna. W zasadzie prawdziwymi – niestety – podmiotami kształcącymi potrzeby społeczne są media i reklama. W natłoku różnych informacji z różnych źródeł jesteśmy w stanie nawet uwierzyć, że specjalną, doniosłą misję i rolę pełnią tu media publiczne. A jaka jest prawda?

 

Media w prostej linii stanowią przedłużenie starożytnych igrzysk z walką gladiatorów na arenie. Oczywiście, zamiast nawiązań do tradycji krwawych igrzysk, media publiczne wolą przyszywane sobie łatki edukacyjne i wychowawcze.

 

Tymczasem zasłanianie się misją społeczną, w celu skutecznego ściągania od obywateli haraczu pod postacią abonamentu, owocuje obecnie serialem Słodkie życie, pełnym promocji cukru spożywczego. Wsparcia serialowi już w emisji pierwszego odcinka udzielił bowiem producent cukru. Misja społeczna telewizji publicznej zamienia się więc w misję promocji niezbyt zdrowego trybu życia.

 

Emitowany obecnie, pełen cukru serial to nie jedyna słodka ramówka telewizji publicznej. Sorry Batory, czyli przypadki pana Teleranka Anity Czupryn i Pawła Brzozowskiego to wywiad rzeka ze zmarłym już Tadeuszem Brosiem, legendarnym refaktorem prowadzącym program telewizyjny Teleranek w latach 80/90 ubiegłego wieku.

 

Tadeusz Broś wspomina zamieszanie, jakie wywołała emisja w Teleranku  piosenki Lizak, również już nieżyjącego Jacka Skubikowskiego. Oczywiście, motyw nachalnej – chociaż zapewne nieświadomej – promocji cukru nie miał wówczas żadnego znaczenia. Piosenka Lizak nadawana w najpopularniejszym w Polsce programie dla dzieci i młodzieży, jakim był bez wątpienia Teleranek w czasach, gdy współtworzył go redaktor Tadeusz Broś, jednoznacznie kojarzyła się bowiem z seksualnymi zachowaniami.

 

 

Tadeusz Broś opowiada: Emitujemy ją w programie i nagle robi się skandal. Co prawda nigdy nie wyszedł on poza mury telewizji. Dzieciom ta piosenka kojarzyła się wyłącznie z lizakiem. Dla dorosłych była dwuznaczna. Zrobił się szum. Przestaliśmy ją nadawać. (cytat za: Sorry Batory, czyli przypadki pana Teleranka Anity Czupryn i Pawła Brzozowskiego, wyd. Replika, 2013)

 

Oto fonetycznie spisany tekst utworu Lizak, autorstwa Jacka Skubikowskiego, emitowanego w Teleranku:

 

w kinie ciemno, ciemno, ciemno
nikt nie patrzy, nie słyszy nikt też
cukier w płynie to przyjemność
to nie kłuje, to przecież nie jeż

weź go do buzi, no proszę
bo za chwilę się pobrudzi
weź to do buzi, weź

tutaj bać się nie ma czego
zwykły lizak, nie palec, nie kij
przecież nie ma w tym nic złego
chwyć oburącz i ssij
mocno ssij

weź to do buzi, no proszę
bo za chwilę cię pobrudzi
weź to do buzi, weź

 

Tyle o słodko-pikantnej misji Telewizji Polskiej.